fbpx Skip to content

Η διαδικασία της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης

Διαδικασία Εξωσωματικής

Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF, in vitro Fertilization) είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Εφαρμόσθηκε για πρώτη φορά με επιτυχία στον άνθρωπο το 1978. Αποτελεί κατά κανόνα την μεγαλύτερη προσπάθεια ενός ζευγαριού για την επιτευξη του στόχου της τεκνοποίησης. Για αυτό και στο κέντρο μας σεβόμαστε απόλυτα αυτό τον αγώνα και υποστηρίζουμε την προσπάθεια με τον καλύτερο επιστημονικά αλλά και ανθρώπινο τρόπο. Τα πρωτόκολλά μας είναι πάντοτε εξατομικευμένα και προσαρμοσμένα στις συγκεκριμένες ανάγκες του ζευγαριού γιαυτό και τα αποτελέσματα μας είναι τα καλύτερα δυνατά. Ταυτόχρονα η συνεχής διαθεσιμότητα για επικοινωνία και η προσφορά παράλληλης εναλλακτικής υποστηρικτικής θεραπείας συμβάλλουν για να μειωθει πολύ το άγχος κατά την διάρκεια της προσπάθειας σας.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Print

Η διαδικασία της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης, όπως το λέει η λέξη, είναι η γονιμοποίηση έξω από το σώμα: αντί δηλαδή η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο να γίνει στο φυσικό περιβάλλον, που είναι η σάλπιγγα της γυναίκας, γίνεται στο εργαστήριο. Είναι ουσιαστικά η παράκαμψη μιας συγκεκριμένης λειτουργίας του οργανισμού, όταν, για διαφόρους λόγους, δεν μπορεί να γίνει στο σώμα.

 

Πρωτόκολλα διέγερσης

Τα βασικά πρωτόκολλα διέγερσης στην εξωσωματική γονιμοποίηση είναι δύο: το μακρύ (long) και το βραχύ (short) πρωτόκολλο. Τα φάρμακα που χορηγούνται ανήκουν σε δύο κατηγορίες: η μια κατηγορία εμποδίζει την ωοθυλακιορηξία και η άλλη διεγείρει την ανάπτυξη των ωοθυλακίων.

Η διαφορά των δύο πρωτοκόλλων έγκειται κυρίως στη διάρκεια χορηγήσεως του φαρμάκου που εμποδίζει την ωοθυλακιορηξία. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και στις δύο περιπτώσεις είναι τα ίδια.

Η επιλογή του καλύτερου πρωτοκόλλου και της ιδανικής δοσολογίας εξατομικεύεται για κάθε ασθενή ανάλογα με την ηλικία της, το ορμονικό της προφίλ, την ανταπόκριση των ωοθηκών σε προηγούμενη προσπάθεια καθώς και τον αριθμό και την πορεία παλαιότερων προσπαθειών. Κατά τη διάρκεια της διέγερσης γίνεται στενή παρακολούθηση με διακολπικό υπερηχογράφημα και μέτρηση της οιστραδιόλης. Όταν τα ωοθυλάκια φτάσουν στο κατάλληλο μέγεθος, τότε χορηγείται μία τελευταία ένεση που προάγει την ωρίμανση τους.

 

Η Διαδικασία την ημέρα της ωοληψίας

  • Ωοληψία

Με την ολοκλήρωση της διέγερσης και αφού κριθεί ότι τα ωοθυλάκια έχουν φτάσει στο τελικό στάδιο ωρίμανσης, προγραμματίζεται η ωοληψία. Η ωοληψία γίνεται με διακολπική παρακέντηση των ωοθυλακίων υπό συνεχή υπερηχογραφικό έλεγχο. Ο γιατρός-γυναικολόγος χρησιμοποιώντας μία βελόνα παρακέντησης, ‘τρυπάει’ ένα προς ένα τα ωοθυλάκια και αναρροφά το περιεχόμενό τους. Το ωοθυλακικό υγρό παραδίδεται γρήγορα στους εμβρυολόγους οι οποίοι αναζητούν τα ωάρια με τη βοήθεια του μικροσκοπίου και ενημερώνουν για τον αριθμό των ωαρίων.

Η ωοληψία, αν και είναι μια σύντομη διαδικασία, πραγματοποιείται με ελαφριά νάρκωση (αναλγησία-μέθη). Κατά συνέπεια λοιπόν, για λόγους ασφαλείας, οι γυναίκες που πρόκειται να υποβληθούν σε ωοληψία πρέπει να είναι απόλυτα νηστικές από τα μεσάνυχτα της προηγούμενης ημέρας.

 

  • Συλλογή και επεξεργασία του σπέρματος

Την ημέρα της ωοληψίας γίνεται η συλλογή και επεξεργασία του σπέρματος. Για καλύτερη ποιότητα σπέρματος, συνίσταται αποχή από σεξουαλική επαφή 3-4 ημέρες πριν την ωοληψία. Στη συνέχεια, το σπέρμα υφίσταται ειδική επεξεργασία με σκοπό να απομονωθούν σε μικρό όγκο τα πλέον κινητά σπερματοζωάρια. Η διαδικασία αυτή ενεργοποιεί τα σπερματοζωάρια και τα καθιστά ικανά να γονιμοποιήσουν τα ωάρια.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η σπερμοληψία, την προγραμματισμένη ημέρα, συχνά δημιουργεί άγχος στους άντρες, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στη συλλογή του σπέρματος. Για να αποφευχθεί μία τέτοια κατάσταση, ο σύζυγος μπορεί να προσκομίσει το δείγμα από το σπίτι του ή μπορεί να καταψύξει το σπέρμα του μερικές μέρες πριν την ωοληψία. Σε περιπτώσεις αζωοσπερμίας (δεν υπάρχουν σπερματοζωάρια κατά την εκσπερμάτιση) είναι δυνατόν να ληφθούν σπερματοζωάρια κατευθείαν από τους όρχεις με βιοψία την ημέρα της ωοληψίας ή να χρησιμοποιηθεί σπέρμα από δότη.

 

  • Γονιμοποίηση

Μερικές ώρες μετά την ωοληψία και την κατάλληλη επεξεργασία του σπέρματος, τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια έρχονται σε επαφή. Αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Στην απλή εξωσωματική γονιμοποίηση-IVF τα ωάρια απλά τοποθετούνται σε μεγάλη συγκέντρωση σπερματοζωαρίων. Κάποιο από αυτά θα γονιμοποιήσει το ωάριο, διαπερνώντας την εξωτερική του μεμβράνη. Σε περιπτώσεις που η ποιότητα του σπέρματος δεν είναι καλή, πραγματοποιείται μικρογονιμοποίηση (ICSI) κατά την οποία κάθε ένα σπερματοζωάριο τοποθετείται μέσα σε ένα ωάριο με μία μικροπιπέτα με τη βοήθεια μικροσκοπίου. Στη συνέχεια τα ωάρια τοποθετούνται σε ειδικά τρυβλία μέσα σε κλιβάνους.

Το επόμενο πρωί ελέγχεται η γονιμοποίηση από τους εμβρυολόγους. Η ύπαρξη δύο προ-πυρήνων (μικροί στρογγυλοί σχηματισμοί) στο κέντρο του ωαρίου δηλώνει την επίτευξη φυσιολογικής γονιμοποίησης. Το ποσοστό γονιμοποίησης στο εργαστήριο κυμαίνεται από 50% έως 100%. Η κατάσταση των ωαρίων (βαθμός ωριμότητας, φύση κυτταροπλάσματος), η ικανότητα γονιμοποίησης των σπερματοζωαρίων και ο τρόπος διαχείρισης και καλλιέργειας στο εργαστήριο, είναι μερικοί από τους παράγοντες που ευθύνονται για τη διακύμανση του παραπάνω ποσοστού.

Σκέφτεστε ότι μπορεί να χρειαστείτε βοήθεια για να αποκτήσετε παιδί; Επικοινωνήστε μαζί μας να εξετάσουμε τις επιλογές σας! Ακόμα και να βρίσκεστε μακριά μπορούμε να οργανώσουμε ένα ραντεβού εξ’ αποστάσεως.

  • Στείλτε μας μήνυμα
  • Θέλετε να σας καλέσουμε εμείς;
  • Κλείστε ραντεβού

 


Αυγερινός Αντώνιος

Ίσως σας ενδιαφέρουν

Σκέφτεστε ότι μπορεί να χρειαστείτε βοήθεια για να αποκτήσετε παιδί; Επικοινωνήστε μαζί μας να εξετάσουμε τις επιλογές σας! Ακόμα και να βρίσκεστε μακριά μπορούμε να οργανώσουμε ένα ραντεβού εξ’ αποστάσεως.